Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

Po jednym z blogerów bblog, i ja postanowiłem założyć swój profil na Facebook'u. Lubisz czytać moje teksty, i chcesz być na bieżąco ? Polub mnie na Facebook'u !

Korzystając z możliwości jakie daje Facebook, postanowiłem zacząć promować nie tylko swoje teksty, ale i samego siebie. Niepublikowane zdjęcia, nagrania i teksty. Najnowsze artykuły, i wiele wiele więcej. 

Lubisz czytać moje teksty ? Polub mnie na Facebook'u !

Każdego z autorów W24 zachęcam do "lubienia", oraz zakładania własnych stron na FB. Dlaczego ? Bo nikt nas nie wypromuje tak, jak my sami !

www.facebook.com/pages/%C5%81ukasz-Bugajski/207086849327936

 Oceń wpis  oddane głosy: 2 / 1

INDECT, czyli Inteligentny system informacyjny wspierający obserwację, wyszukiwanie i detekcję dla celów bezpieczeństwa obywateli w środowisku miejskim jest międzynarodowym projektem finansowanym przez Unię Europejską, który zakłada utworzenie inteligentnego systemu obserwacji i automatycznego wykrywania podejrzanych zachowań lub przemocy w środowisku miejskim.

INDECT jest jednym z największych programów obserwacyjnych, które mają by wdrożone. Poza kontrolą Internetu, INDECT stale będzie pilnował także ludzi spacerujących po ulicy. To co znamy z filmów science-fiction staje się rzeczywistością. Projekt ruszył 1 stycznia 2009 i potrwa to 31 grudnia 2013 roku. Głównym partnerem projektu jest Komenda Główna Policji.

INDECT łączy dane z for internetowych, portali społecznościowych, przeglądarek z bazami danych, informacje uzyskane od firm telekomunikacyjnych z kamerami umieszczonymi na ulicach. INDECT jako system opierający się na sztucznej inteligencji będzie w stanie identyfikować ludzi, których widzi dzięki systemowi kamer, kontrolerom będzie podawał kilka możliwości naszych reakcji, które zostaną INDECT wyselekcjonuje na podstawie zaobserwowanych zachowań. System będzie dysponował informacjami o naszych znajomych, rodzinie, miejscu pracy.

INDECT działający w Internecie, będzie go inwigilował przy pomocy wyszukiwarek, portali społecznościowych, for, blogów, sieci P2P. Rozwinięta lingwistyka komputerowa, ma zapewnić systemowi możliwość rozpoznawania i analizowania relacji na podstawie rozmów prowadzonych przez internautów.

Funkcjonowanie systemu w środowisku miejskim ma opierać się na mobilnym systemie obserwacji w mieście (MUOS), na który składają się drony-latające kamery, które będą ze sobą połączone inteligentnie i autonomicznie. W założeniach projektu, powinny współdziałać ze sobą, by skutecznie śledzić i identyfikować osoby poruszające się po mieście. Kamery będą wykorzystać dane biometryczne z paszportów i dowodów osobistych.

System ma być szczególnie wyczulony na osoby, które spotykają się w większych grupach, lub przemieszczają się długotrwale po mieście. INDECT będzie katalogował informacje o obserwowanych obiektach, i będzie nadawał im kategorie zagrożenia.

Od początku 2009 roku trwają prace nad projektem. INDECT zostanie włączony podczas EURO 2012 w Polsce i na Ukrainie. Jeżeli się sprawdzi, w 2013 roku zostanie wdrożony w innych krajach Unii Europejskiej. Poszczególne „INDECTy” z całej Unii zostaną ze sobą połączone. INDECT będzie wiedział co zrobimy, poprzez system kwalifikacji będzie decydował co mieści się w „granicach normalności”, a co nie. Koordynatorzy projektu INDECT uspokajają, że informacje zbierane przez system będą wykorzystywane tylko w sytuacji bezpośrednich zagrożeń i przestępstw.

Tylko kto wie, co będzie klasyfikowane jako bezpośrednie zagrożenie…
 

 Oceń wpis  oddane głosy: 6 / 0

W 1945 roku kiedy Armia Czerwona wraz z podległym sobie Wojskiem Polskim posuwała się na Berlin, na zapleczu Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego wraz z NKWD utworzyło dwa obozy jenieckie, będące katownią dla Niemców i polskich patriotów.

Pierwszym z nich był Centralny Obóz Pracy Jaworzno, utworzony w 1945 roku. Przed II wojną światową teren, na którym znajdował się obóz należał do spółki akcyjnej Jaworznickie Kopalnie. W 1943 Niemcy utworzyli na nim podobóz KL Auschwitz-Birkenau "NeuDachs"

Po wyzwoleniu podobozu przez Armię Czerwoną został on przekazany pod zarząd Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, które w kwietniu 1945 roku utworzyło na jego terenie obóz jeniecki. W jego skład wchodziły drewniane baraki, murowane łaźnie, kuchnia, szpital, a także warsztaty i magazyny. Obóz był opleciony podwójnym pasem drutów kolczastych pod wysokim napięciem, a także kilkunastoma murowanymi wieżami strażniczymi z reflektorami i karabinami maszynowymi.

Pierwszym komendantem został porucznik Jakub Halicki, wysoki funkcjonariusz Wydziału Więziennictwa i Obozów Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie. W skład załogi weszło 300 żołnierzy, będących pod dowództwem 18 oficerów Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Zabezpieczenie medyczne stanowili niemieccy i ukraińscy lekarze, którym przewodził polski lekarz.

W Centralnym Obozie Pracy, podobnie jak w niemieckich odpowiednikach istniała funkcja kapo. Byli oni zwolnieni z prac fizycznych, dostawali lepsze racje żywnościowe i ubrania. W zamian donosili oraz znęcali się nad współwięźniami, którzy nie dali się złamać podczas przesłuchań. Wśród osadzonych, poza Niemcami znajdowali się żołnierze Armii Krajowej, oraz działacze niepodległościowi. Duży odsetek więźniów stanowili również Ukraińcy i Łemkowie. Były to głównie osoby podejrzane o współpracę z UPA, jednak wśród nich znajdowali się również cywile, w tym inteligencja ukraińska i łemkowska oraz księża grekokatoliccy. Więźniowie byli poddawani terrorowi fizycznemu i psychicznemu. Przez cały okres istnienia obozu od 1945 do 1949 przez przewinęło się przezeń ponad 20 tysięcy osób.

Obóz w Jaworznie został zlikwidowany 8 stycznia 1949. Drugim obiektem był tzw. Narwik, który mieścił się na ulicy Narwickiej w Gdańsku. Został założony w 1945 roku i był wykorzystywany przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego do końca 1949 roku. Mieścił się w barakach za ówczesnym zakładem energetycznym. Osadzano w nim mężczyzn i kobiety, których wykorzystywano przy budowach fortyfikacji. Po zakończeniu wojny część więźniów Armia Czerwona wywiozła w głąb Związku Radzieckiego. Ich los pozostaje nieznany.

Mimo wielu cudownych kart polskiej historii, nie zapominajmy o tych złych. Historię należy przyjąć taką jaka jest. Nie można jej zmieniać, ani gloryfikować wszystkich rodaków, jako bohaterów II wojny światowej. Nie zapominajmy, że wśród tych, którzy nie poddali się ani Niemcom, ani Sowietom, byli tacy, którzy dobro własne przedkładali nad dobro narodu i innych ludzi.

Źródła:
K. Miroszewski, Ukraińcy i Łemkowie w Centralnym Obozie Pracy Jaworzno
Z. Woźniczka, Obóz dwóch totalitaryzmów
 

 Oceń wpis  oddane głosy: 2 / 0

Pomimo objęcia w 1933 roku urzędu kanclerza, Adolf Hitler ciągle obawiał się utraty władzy w wyniku zamachu. Chcąc zachować kontrolę nad ludźmi, którzy mogliby się zbuntować doprowadził do konfliktów między nimi. Jako cel obrał SA.

Po zakończeniu aresztowań Hitler przekazał z Monachium do Berlina informację dla Goeringa, który rozpoczął czystki w Berlinie. Röhm dostał propozycję nie do odrzucenia, miał popełnić samobójstwo. Nie zrobił tego, więc został zastrzelony. Podczas "Nocy długich noży" zginęło ponad 1000 osób, byli to wszyscy, którzy zaczęli otwarcie sprzeciwiać się Hitlerowi i nie zgadzali się z kierunkiem jaki obrał. "Noc długich noży" była sygnałem dla wszystkich opozycjonistów. Hitler wyraźnie pokazał, że każdy przejaw nieposłuszeństwa będzie surowo ukarany.. 

 Oceń wpis  oddane głosy: 3 / 0

Zgrupowanie morskie łodzi podwodnych USA, opuściło dzisiaj porty na wschodzie kraju. Rosja ogłasza stan gotowości bojowej. Czy Polska jest zagrożona ? Jak może wyglądać III Wojna Światowa ? Więcej w tekście.

Wczoraj w nocy, o godzinie 01:00 czasu polskiego. Korea Północna przeprowadziła kolejną, próbną eksplozję ładunku jądrowego. Według południowokoreańskiego ośrodka badań geologicznych, siła testowanego ładunku mogła odpowiadać sile eksplozji ok. 550 ton trotylu.

W Korei Północnej dochodzi do kolejnych testowych eksplozji broni jądrowej. ONZ stanowczo potępia działania Korei. Sekretarz stanu USA, rosnącym zagrożeniem bezpieczeństwa międzynarodowego, skomentowała koreańskie próby jądrowe, które wymagają natychmiastowej odpowiedzi społeczności międzynarodowej. 

Nagle, w połowie komunikatu dźwięk radia zostaje zagłuszony przez wycie syren. Czy tak właśnie może zacząć się III Wojna Światowa ?

Stany Zjednoczone mają za sobą NATO i Izrael, który jest amerykańskim bastionem na Bliskim Wschodzie. Koreę Północną wsparłyby bojówki terrorystyczne, które były przez nią przez długie lata finansowane. Kolejnym silnym partnerem Korei Północnej jest Iran, którego program atomowy opiera się na koreańskich doświadczeniach. Rosja i Chiny początkowo pozostałyby neutralne, jednak chętnie wykorzystałyby zaangażowanie świata w Korei, do własnych celów, np. poszerzenie rosyjskiej strefy wpływów w Europie.

Zaczyna się od prowokacji

Konflikt zacząłby się dość niewinnie. Korea Północna po dokonaniu szeregu prowokacji na granicy z Koreą Południową, oraz brakiem reakcji świata, który ograniczyłby się do not protestacyjnych, i kolejnych konsekwencji gospodarczych, zaatakowałaby Koreę Południową, podobnie jak w czasie wojny koreańskiej, posuwając się w szybkim tempie w głąb kraju.
Na świecie zaczyna dochodzić do incydentów, i prowokacji, które na razie prowadzone są na małą skalę przez sojuszników Korei Północnej. Stany Zjednoczone podejmują interwencję w Korei. Dochodzi do zaciekłych walk.

Armia amerykańska spycha zacofaną technologicznie armię Kim Dzong Ila pod pierwotną granicę między Koreą Północną i Południową. Ofensywa się zatrzymuje. Kim Dzong Il zachowując resztki zdrowego rozsądku wstrzymuje atak jądrowy. Na drugi dzień po przegrupowaniu wojsk, Amerykanie przekraczają granicę, i rozpoczynają marsz na Phenian. Żołnierze i obywatele Korei Północnej widząc w nadchodzących wojskach amerykańskich upragnione wyzwolenie, masowo przechodzą na stronę USA. Kim Dzong Il opętany myślą o utracie władzy, nie myśląc racjonalnie, i nie mając nic do stracenia, wydaje resztkom wiernych jemu wojsk rozkaz odpalenia rakiet.

Głowice niesione przez koreańskie rakiety Taepo-dong 2 spadają na miasta na miasta Korei Południowej i Japonii. Półwysep Koreański, i tak poważnie zniszczony przez przemarsz wojsk, zostaje zrównany z ziemią.

Reakcja sojuszników

Sytuacja stała się bardzo niebezpieczna, większość państw ogłasza mobilizacje i pełną gotowość bojową. Amerykę Południową i Afrykę ogarnia fala lokalnych wojen prowadzonych przez przywódców wykorzystujących zamieszanie na świecie. Wykorzystanie broni jądrowej przez Koreę jest wystarczającym sygnałem dla jej sojuszników, do rozpoczęcia działań. Iran atakuje Izrael przy wykorzystaniu swoich zasobów nuklearnych.

Całkowite zniszczenie Izraela kończy się niepowodzeniem, będącym skutkiem niedopracowania irańskiego programu atomowego. Iran staje na czele antyizraelskiej koalicji. W okupowanym przez osłabioną armię amerykańską Iraku, władze przejmują terroryści. Izrael prosi Stany Zjednoczone o pomoc. Spotyka się z odmową. Przez Bliski Wschód przelewa się fala krwi i zniszczenia. Izrael znika z mapy świata.

Bezpieczna Europa ?

Unia Europejska przyjmuje neutralne stanowisko wobec sytuacji na świecie. Europa obawiając się o swoje bezpieczeństwo przestaje wywiązywać się ze swoich zobowiązań wobec Stanów Zjednoczonych. Pod naciskami Francji i Niemiec, europejskie państwa podejmują decyzję o wyjściu z NATO, co tylko osłabia pozycję Stanów Zjednoczonych i wzmaga imperialny apetyt Rosji. Wierne sojusznikowi pozostają: Polska, Czechy, Słowacja, i kraje bałtyckie.

Rosja atakuje Ukrainę, po upływie ultimatum oddania Krymu, bazy Floty Czarnomorskiej i wschodniej części kraju Rosji. Na wschodzie Rosjanie są witani jak wyzwoliciele. Na zachodzie Ukrainy, napotykają silny opór.

Co z tą Polską ? 

Broniąca się resztkami sił zachodnia Ukraina zwraca się o pomoc do Polski. Polski rząd otwiera granice dla fali uchodźców, i wycofujących się żołnierzy. Polska pozwala resztkom ukraińskiej armii na zachowanie własnych struktur i umieszcza ją w polskich jednostkach wojskowych na wschodzie kraju. Białoruska armia dołącza się do rosyjskiej. Zaczyna się ofensywa. Polska sieć teleinformatyczna upada pod naporem ataku setek rosyjskich hakerów. Nie działają strony urzędów, systemy banków, mediów. Polska traci kontrolę nad sieciami energetycznymi i telefonicznymi.

Siły powietrzne, które zdążono zmodernizować i unowocześnić stawiają silny opór lotnictwu agresora i aktywnie wspierają wojska lądowe. Niestety, nie jest w stanie przed dłuższy czas odpierać ataku silniejszego wroga. Bomby spadają na większe miasta Polski, porty, węzły komunikacyjne. Wojska przeciwlotnicze wyposażone w proradziecki sprzęt praktycznie nie istnieją. Do Polski zmierza wsparcie z Czech i Słowacji.

Rosyjska ofensywa zostaje zatrzymana na jakiś czas. Rosjanie po miesiącu silnych walk zaczynają rozumieć, że Polska stanie się dla nich drugą Czeczenią, wycofują się z terytorium RP, jednak zajmują całą Ukrainę. Białoruś zostaje włączona do Rosji, Polska znowu na całej długości swojej wschodniej granicy za sąsiada ma Rosję. Kraj leży w ruinach i zostaje wyłączony ze wszystkich działań jakie toczą się na świecie.

Co potem ?

Nawet jeżeli ten ogromny konflikt międzynarodowy nie skończyłby się globalnym kataklizmem, to na pewno doprowadziłby do ogromnych, długotrwałych zniszczeń, oraz zmian na mapie świata, dotychczasowe państwa rozpadłyby się na mniejsze twory rządzone przez lokalnych przywódców, a życie codzienne mogłoby wyglądać bardzo podobnie do tego, przedstawionego w wielu apokaliptycznych filmach.

Odnotowano znaczne przemieszczenia wojsk NATO, oraz ich koncentrację w kilkunastu bazach. Loty cywilne zostały odwołane. Wojsko zajmuje cywilne lotniska w największych miastach Polski.

Zgrupowanie morskie łodzi podwodnych USA, opuściło dzisiaj porty na wschodzie kraju. Rosja ogłasza stan gotowości bojowej. Czy Polska jest zagrożona ?

Polska jest bezpośrednio zagrożona niebezpieczeństwem związanym ze wzrostem napięcia na arenie międzynarodowej. Polska to pomost między Europą Wschodnią i Zachodnią.
Przez nasz kraj przebiega szereg tranzytowych szlaków komunikacyjnych.

Miasta się wyludniają, tysiące samochodów stoi w gigantycznych korkach. Politycy uspokajają, że mimo nietypowej sytuacji polityczno-militarnej nie ma powodów do obaw.

Miejmy nadzieję, że nigdy nie usłyszymy takich komunikatów w radio...

 Oceń wpis  oddane głosy: 5 / 0

Co sobotę wyłączam się od otaczającego mnie świata, żeby obejrzeć film. Dobre kino pozwala mi się zrelaksować po ciężkim tygodniu. Ten, który obejrzałem dzisiaj wyzwolił we mnie emocje, którymi chciałbym się podzielić z innymi.

"Życie na podsłuchu" to film, który swoją premierę miał w 2006 roku, i jest dziełem młodego reżysera Floriana Henckela von Donnersmarcka, który był jego debiutem, a zarazem pracą magisterską.

Film pokazuje działanie służby bezpieczeństwa w totalitarnym systemie, kontrolowanie każdego aspektu życia społeczeństwa poprzez pryzmat kilku postaci. Jest bardzo poruszający. Sięga do elementarnych uczuć i wartości każdego człowieka: strachu, ludzkiej godności, słuszności własnych przekonań. Akcja toczy w latach 80 w zmierzającym ku upadkowi NRD, jednak przedstawione w filmie problemy i rozterki są ponadczasowe. Główną postacią wokół, której toczy się akcja filmu jest Gerd Wiesler, oficer STASI, którego charakter jest ukształtowany przez niemiecką propagandę. Wiernie służy systemowi, jest nieufny. Jest wykładowcą w szkole oficerów STASI. Oddany systemowi, wyrzeka się ludzkich uczuć, a każdy z zatrzymanych oraz inwigilowanych jest tylko kolejnym numerem w ewidencji.

Kiedy Hempf, jeden z ówczesnych ministrów, wnioskuje w STASI o obserwację znanego enerdowskiego pisarza Georga Dreymana, zadanie to zostaje przydzielone Wieslerowi, który jest "specjalistą w swoim fachu". Gerd Wiesler osobiście obejmuje nadzór nad operacją chcąc aby była przeprowadzona nienagannie. Po założeniu podsłuchu w mieszkaniu Dreymana, Wiesler zasiada na strychu domu, gdzie prowadzi nasłuch, a życie pisarza staje się dla niego coraz bardziej wciągające.

 

Dla niektórych film "Życie na podsłuchu" może być tylko pewnego rodzaju rozliczeniem z reżimem, jednak ma o wiele głębsze dno. Pokazuje moc i siłę sztuki, w tym przypadku poezji, która potrafi silnie oddziaływać na duszę człowieka. U kapitana Gerda Wieslera uwalnia kontrolowany umysł, skłania do refleksji, uczuć. Wiesler zaczyna pojmować uczucia artysty, który kontrolowany przez system nie możne tworzyć. Równolegle do historii i przemiany Wieslera, a także losów pisarza Dreymana, film pokazuje obraz ówczesnego kraju totalitarnego. Podział społeczeństwa, świat donosicieli i wielkiej obłudy.

 

Główną role zagrał Ulrich Mühe, który za rolę został uhonorowany Nagrodą Głównej Europejskiej Akademii Filmowej dla najlepszego aktora. Rok po premierze filmu zmarł po ciężkiej walce z rakiem żołądka. W filmie wypowiada zaledwie kilkanaście zdań, jednak swoją genialną grą przekazuje odbiorcy całą historię wraz z ogromem emocji. Samotny, pełen wiary w słuszność swoich poczynań. Z czasem poddaje się przemianie, jaka zaczęła się w nim dokonywać. Z oficera bezpieki, służbisty pozbawionego uczuć staje się nowym człowiekiem. 

 

Gerd Wiesler

 

Reżyser ogromny nacisk położył na realizm. Film był realizowany z dużą dbałością. Sceny powstały m. in w obecnym Musem STASI. Szara kolorystyka filmu wprowadza odbiorcę w ponury świat państwa totalitarnego. W filmie ukazany jest "wysiłek", który STASI przykładała do dławienia wolności. Gerd Wiesler staje się cieniem Dreymana podejrzewanego przez służby o działalność antypaństwową. Wiesler godzinami pracuje chcąc ujawnić działalność Dreymana. Kiedy jednak nadarza się okazja do zdemaskowania Dreymana, Wiesler nic nie robi. Nie podejmuje żadnych działań. To moment w którym zaczyna się dokonywać jego przemiana. Z czasem Wiesler zaczyna ochraniać Dreymana pisząc fałszywe raporty.
 

Reżyser w kilku krótkich scenach odnosi się również do panującego wszechobecnego w tamtych czasach strachu. Przykładem jest scena, w której jeden z funkcjonariuszy STASI opowiada na stołówce kawał o Erichu Honeckerze i przerywa go wpół słowa widząc przy sąsiednim stoliku swoich przełożonych. Funkcjonariusz kończy dowcip po zachęcie innego oficera, by po chwili usłyszeć od niego o końcu swojej kariery.

 

Równie ważną jak Wiesler postacią, jest Christa Sieland, życiowa partnerka Dreymana, która skupia w sobie cechy osoby podporządkowanej reżimowi. Zastraszona, słaba nie jest w stanie się przeciwstawić, a wreszcie zniszczona psychicznie przez oficerów STASI zdradza najbliższego człowieka, wskazując służbom kryjówkę, w której Dreyman ukrywał teksty skierowane przeciw reżimowi. Przygnębiający, szary świat ukazany przez reżysera silnie oddziałuje na odbiorcę dzięki wspaniale skomponowanej muzyce, która spokojnymi, a zarazem dynamicznymi melodiami pozwala odczuć odbiorcy to co czują główni bohaterowie.

 

Film powinni obejrzeć ludzie młodzi, tacy jak ja, którzy tamten system znają tylko z książek i opowieści, będzie to dla nich swoista podróż w czasie, która pokaże im jak bardzo byli zniewoleni ludzie, i ich dusze. Dzięki temu będziemy o wiele bardziej cenić wolność...

 Oceń wpis  oddane głosy: 3 / 0

Uważa się, że twórcami doktryny nazistowskiej byli przywódcy NSDAP. Jednak powstała ona dużo wcześniej i miała swoje korzenie neopogańskim kulcie, którego ojcem był Guido von List.

Uważa się, że twórcami doktryny nazistowskiej byli przywódcy NSDAP. Jednak powstała ona dużo wcześniej i miała swoje korzenie neopogańskim kulcie, którego ojcem był Guido von List, austriacki okultysta, który dokonał interpretacji pisma runicznego, a okultyzm połączył z volkizmem, niemiecką ideologią rasistowską.

Wszystko zaczyna się u schyłku XIX wieku, kiedy von Lista prowadzi badania nad legendami związanymi z pogańskimi religiami. Ze swoich rozważań formuje teorię według której, w odległej przeszłości czysta, idealna rasa Atlantów zstąpiła z nieba na ziemię i zamieszkiwała w Atlantydzie, a po katastrofie, której w swoich pracach nie opisał jedyny ocalały mieszkaniec Atlantydy stał się ojcem czystej rasy Ariów. Według von Lista jego potomkowie rozprzestrzenili się po Europie mieszając się z "gorszymi" rasami co pozbawiło potomków jedynego ocalałego, boskich cech. Von List sformował teorię wedle, której to Niemcy pozostali jedynymi najczystszymi potomkami ojca Ariów a dowodem tego miały być runy, które wg. von Lista niosły ze sobą magiczną moc i były darem od ocalałego Atlanty.

Poglądy von Lista ciągle ewoluowały. A on sam podzielił tą "religię" na dwa związane ze sobą kulty. Armanizm, przeznaczony dla elity badającej ezoteryczną wiedzę. Najwyższy kapłan "armanistów" miał być wodzem aryjskiej rasy. Pozostaje jeszcze wotanizm przeznaczony dla niższych klas społecznych, propagujący germańskie wierzenia, obrzędy rytuały. Von List postanawia przekazywać swoje "nauki" innym. W 1905 roku zakłada Towarzystwo Lista, które "promowało" germańską mitologię, kulty i ideologię dwóch kultów stworzonych przez von Lista. Członkami towarzystwa często były wpływowe osobistości; przemysłowcy, politycy, artyści. Ideologia stawała się coraz bardziej popularna i zaczęła zyskiwać wielu zwolenników w Niemczech.

Trzy lata po powstaniu z Towarzystwa odchodzi jeden z najlepszych uczniów von Lista, Jörg Lanz von Liebenfels, austriacki publicysta i dziennikarz. Postanawia założyć własną organizację okultystyczną - Zakon Nowej Świątyni, która w przeciwieństwie do Towarzystwa nie zajmuje się germańskimi wierzeniami, a jedynie teorią czystości rasowej. Jörg Lanz von Liebenfels skupił się na propagowaniu sterylizacji "niższych ras" oraz osób upośledzonych i chorych w celu oczyszczenia rasy aryjskiej i przywrócenia jej dawnej boskiej mocy. Kolejną organizacją czerpiącą z nauki von Lista jest założony przez Theodora Fritscha Zakon Niemiecki, z którego z czasem wykształca się organizacja, która trwale zapisała się w kartach historii - Towarzystwo Thule, którego ideologia opierała się ariozofią, do której wprowadzono własne zmiany zakładające oczyszczenie Niemiec z dominacji Żydów. Towarzystwo szybko rosło w siłę, jego symbolem stała się swastyka.

Po zakończeniu I Wojny Światowej dwóch członków Thule postanowiło wykorzystać rzucony na kolana i rozgoryczony naród niemiecki. Anton Drexler i Karl Harrer zakładają Niemiecką Partię Robotników (Deutsche Arbeiterpartei, DAP), poprzedniczkę NSDAP.

Kiedy DAP się rozrastała, jeden z kaprali, który mimo klęski pozostał w wojsku dostał za zadanie szpiegowanie DAP jako zagrożenia dla Republiki Weimarskiej. Tym kapralem był Adolf Hitler. Zachwycony antysemicką, antykomunistyczną, i socjalistyczną ideologią oraz osobą, Hitler szybko stał się jednym z najaktywniejszych członków. Dietrich Eckart, wpływowy, wykształcony członek Thule staje się mentorem Hitlera i przekazuje mu całą swoją wiedzę. Uczył go m.in sztuki przemawiania. DAP coraz szybciej się rozwijała i pozyskiwała nowych członków, aż w 1920 zmienia nazwę na Narodowo-Socjalistyczną Niemiecką Partię Robotników - NSDAP. Kierownictwo nowej partii zostaje zdominowane przez członków Towarzystwa Thule.

Analizując ideologię narodowego socjalizmu, łatwo zauważyć wiele cech wspólnych z religiami. Nazizm przestał być systemem politycznym i ewoluował w neopogański kult, który obrał Adolfa Hitlera za odnowiciela aryjskiej potęgi. NSDAP za symbol przyjmuje swastykę będącą wcześniej symbolem Thule, a na świecie występującą w różnych kulturach jako symbol szczęścia i pomyślności. 
(http://pl.wikipedia.org/wiki/Swastyka)

Hitler wykreował siebie na postać boską. Stał się centrum kultu, któremu oddawano hołd na wiecach.

Wraz ze wzrostem popularności NSDAP do życia zostaje powołana Ahnenerbe, niemiecka organizacją zajmująca się badaniami nad różnymi formami germańskich wyznań, czystością rasową i mitologią germańską. Dla obrony wiary stworzono organizację paramilitarną na wzór zakonu rycerskiego - SS (Schutzstaffel), której członkowie byli elitą ówczesnego niemieckiego społeczeństwa. Propagowano pogańskie święta i zwyczaje. Zwalczano wpływy chrześcijaństwa. Odpowiednio zinterpretowane przepowiedni Nostradamusa stały się narzędziem do kontroli ludzkich umysłów.

Poza Hitlerem ważną osobą w nowej "religii" był Heinrich Himmler, dowódca SS, który wierzył w że jest zreinkarnowaną postacią niemieckiego króla, który niegdyś powstrzymał inwazję Słowian a teraz wrócił na ziemię żeby dokończyć swoje dzieło. Wydał Ahnenerbe rozkaz poszukiwania Świętego Grala. Odpowiedzialny za politykę rasową i eksterminację całych narodów. Dzięki wyniszczaniu "niższych ras" w obozach koncentracyjnych i programowi eugenicznemu rasa aryjska miała zostać oczyszczona i odzyskać swoją utraconą boską moc.

Kościoły chrześcijańskie działające na terenie Niemczech uniknęły większych prześladowań ze strony NSDAP, która nie chciała wywoływać buntów wśród ludności. Mniejsze grupy wyznaniowe nie miały tyle szczęścia. NSDAP stała się jedyną organizacją okultystyczną, wszystkie dotychczas działające zostały zdelegalizowane...

W 1945 roku III Rzesza przegrała wojnę. Wielu nazistów na czele z Hitlerem popełniło samobójstwo. Reszta zginęła na wojnie, lub została stracona po procesach norymberskich. Mogłoby się wydawać że świat uwolnił się od ludzi uznających siebie za rasę wyższą, niestety do dzisiaj w wielkiej konspiracji istnieją stowarzyszenia i organizacje czerpiące z tamtej "ideologii", mają się bardzo dobrze i nie zanosi się na to żeby ta chora sytuacja zmieniła sięw najbliższym czasie...

 Oceń wpis  oddane głosy: 4 / 0

Media otaczają nas gangsterami, mafią, dużymi pieniędzmi, bezkarnością przestępców. Przestępczość zorganizowana to temat bez dna. Jednak wszystko co się pod nim kryje z reguły jest takie samo i monotonne, ten sam sposób działania, litry krwi, łzy i upadek ludzkiej moralności. W tym artykule postanowiłem przybliżyć czytelnikom postać Zbigniewa M. ps. „Carrington”, przestępcy z Dolnego Śląska, który zdecydowanie nie pasuje do wykreowanego obrazu gangstera, co nie znaczy, że nie jest postacią równie interesującą..

 Oceń wpis  oddane głosy: 9 / 0

Kilka tygodni temu wraz z dziennikarzami portalu dlastudenta.pl realizowaliśmy materiał na wrocławskim Dworcu Nadodrze. Nie przypuszczaliśmy, że przez kolejne kilka godzin będziemy musieli walczyć z nieudolnym systemem pomocy społecznej i agresywnymi Strażnikami Miejskimi. Ale zacznijmy od początku…

Kiedy wyszliśmy z dworca kilka metrów od wejścia zobaczyliśmy starszego mężczyznę siedzącego pod drzewem. Cały brudny wypłakiwał się we własne dłonie. Postanowiliśmy podejść i zapytać co się stało. Bezdomnym okazał się Jacek, 57 letni mieszkaniec Wrocławia. Zapytany przeze mnie odpowiedział, że płacze nad swoim losem. Minęły już dwa lata od kiedy Jacek został wyrzucony z domu przez swoją żonę i córkę. Zanim stracił dach nad głową pracował we wrocławskiej elektrociepłowni, nie zarabiaj wiele. Ale jak sam mówił starczało na skromne życie. Roztrzęsiony zapala papierosa i chętnie zaczyna opowiadać o swoich doświadczeniach.

Jacek fot. Łukasz Bugajski
Jacek: W latach 60-tych skończyłem Technikum, na ul. Młodych Techników we Wrocławiu. Bo ja z zawodu jestem technik mechanik i jestem bezdomny…

Ł.B: Co się stało, że znalazł się Pan na ulicy ?

Jacek: Moja żona i córka wygoniły mnie z domu. Ja chciałem jak najlepiej, pracowałem w elektrociepłowni. Przepracowałem ponad 30-ści lat, pracowałem ile mogłem żeby utrzymać rodzinę. Nagle zaczęło się bardzo źle dziać w moim domu. Okazało się, że żona przyprowadzała sobie jakiegoś faceta. Pewnego razu kiedy wróciłem z pracy zobaczyłem przed drzwiami swoją walizkę, zresztą mam ją do dziś. To jedyne co mam..

Ł.B: Nie próbował Pan walczyć o to mieszkanie ? 

Jacek: To było własnościowe, na żonę. Po tym jak mnie wyrzuciła pojechałem do Sobótki do siostrzenicy, jednak i ona po kilku tygodniach wyrzuciła mnie, mieszkanie sprzedała a sama wyjechała do Irlandii czy Anglii. Nie pamiętam. 

Ł.B: Czy szukał Pan jakiejkolwiek pomocy ? 

Jacek: Na początku tak, jednak z czasem zauważyłem, że to nie ma sensu. Urzędy miały mnie w du..e. Starałem się o pomoc, pracę o jakiekolwiek mieszkanie. To zapomogi mi nie dali bo nie mam stałego adresu zameldowania. Tylko jak mam ku..a mieć stały adres zameldowania !? Odesłali mnie do noclegowni, tam spędziłem trochę czasu, ale i stamtąd musiałem odejść. Nie tylko ja. Kilku nas odeszło. Tam biją. Biją się między sobą, okradają się. Ciężko wytrzymać. Z tymi kolegami pomieszkujemy gdzie popadnie, najczęściej na tym dworcu. Czasami ciężko wytrwać, szczególnie jak jest zimno, ale przynajmniej nikt nie okradnie, nie pobije. Raz przyszli tu Ci z opieki. Porobili nam zdjęcia i poszli.

Autor z Jackiem fot. Mirosław Szewczyk

Zapytaliśmy Jacka czy chce żebyśmy znaleźli mu miejsce na nocleg. Ze łzami w oczach powiedział, że tak. Niestety jego koledzy nie podzielali tej opinii. Mimo naszych starań woleli pozostać na dworcu. Postanowiliśmy przewieźć Jacka do noclegowni na ul. Małachowskiego innej od tej w, której był wcześniej. Zadzwoniliśmy na pogotowie ratunkowe z pytaniem czy mogą odwieźć go do noclegowni, był chory. Odesłali nas do Straży Miejskiej. Tam również zadzwoniliśmy. Dyspozytor odpowiedział nam, że nie ma zimy to go nie odwiozą bo nie ma podstawy. Musieliśmy załatwić transport na własną rękę. Udało nam się znaleźć taksówkarza, który zgodził się przewieźć nas na ul. Małachowskiego, do noclegowni. Na miejscu był tłum oczekujących na przyjęcie, kiedy przyszła nasza kolej kierownik noclegowni powiedział nam, że niestety nie przyjmie Jacka. Mimo tego, że poprzedniego dnia ostatni raz pił alkohol to badanie alkomatem ciągle wskazuje drobną ilość. A podstawową zasadą noclegowni jest ta, że nie przyjmuje się nietrzeźwych i będących pod wpływem narkotyków. Tym sposobem ponownie znaleźliśmy się na ulicy. Wraz z kierownikiem postanowiliśmy wykorzystać ostatnią możliwość – wezwanie Straży Miejskiej. Musieliśmy wezwać Straż Miejską do Jacka, jako do osoby nietrzeźwej, trafiłby on na izbę wytrzeźwień a rano mógłby wrócić do noclegowni. Po 20 minutach strażnicy byli na miejscu. Zbadali Jacka alkomatem, spisali notatkę i na tym się skończyło. Zapytałem ich, dlaczego nie wezmą go na izbę wytrzeźwień ? Odpowiedzieli, że jeżeli Jacek może iść o własnych siłach to nie mogą go zabrać. Rozumiem, trudno przepisy – pomyślałem. Grzecznie zapytałem co powinniśmy w tej sytuacji zrobić ? Do kogo się zwrócić. Strażnik arogancko odpowiedział:

Może go sobie Pan wziąć do domu. 

Atmosfera pod noclegownią zrobiła się gorąca. Bezdomni widząc zachowanie strażników miejskich stanęli w naszej obronie. Musieliśmy ich uspokoić. Fotograf wykonał kilka zdjęć. W pewnej chwili jeden ze strażników ruszył w kierunku fotografa krzycząc

Nie rób zdjęć ! Usuń to ! Natychmiast !

Interweniujący strażnicy fot. Mirosław Szewczyk

Fotograf odpowiedział, że ów strażnik jest funkcjonariuszem publicznym, umundurowanym i jest w trakcie wykonywania czynności, dlatego fotograf może robić zdjęcia. Strażnik napięcie się odwrócił i skierował do samochodu po drodze odpychając naszą koleżankę, również fotografa. Poprosiliśmy ich o podanie numerów służbowych, co po krótkiej wymianie zdań uczynili i odjechali. Na tym skończyła się cała „nocna” przygoda. Jacek po wyjściu z izby trafił na noclegownię. Wkrótce rozpocznie odwyk alkoholowy, szuka także pracy. Strażnicy odbyli „poważną rozmowę” ze swoim przełożonym, jak poinformował nas rzecznik Straży Miejskiej po złożeniu przez nas skargi. A my ? My co jakiś czas ruszamy w miasto szukając innych takich jak Jacek…

Oto kilka nagrań z tamtego wieczora:

http://lbugajski.wrzuta.pl/audio/1UkkkKnJVfP/ja_nie_chce_ich_spotykac._jacek_o_swojej_rodzinie.

http://lbugajski.wrzuta.pl/audio/2UKcc9IGAWl/bezdomni_o_zachowaniu_straznikow_miejskich

http://lbugajski.wrzuta.pl/audio/4uQIF36X5TP/bezdomni_o_zachowaniu_straznikow_miejskich_cz.2

 Oceń wpis  oddane głosy: 6 / 0

Temat, który dziś poruszę, jest kwestią dość delikatną, zresztą dzielącą naród. Dlaczego? Bo stawia pytanie: Kim jesteś? I nie chodzi o dane osobowe, a o świadomość narodową, którą w dzisiejszych czasach ciężko posiadać...

Według mnie, bycie Polakiem oznacza, oprócz języka, kultury, tradycji, czy przywiązania do terytorium, także troskę i miłość do ojczyzny. To mój pogląd na sformułowanie „bycie Polakiem”. A czym jest bycie Europejczykiem? Dla wielu ludzi to bycie członkiem Unii Europejskiej, możliwość swobodnego podróżowania i podjęcia pracy w dowolnie wybranym europejskim kraju. Ale czy bycie Polakiem można połączyć ze współczesną europejską tożsamością? Jest to coraz trudniejsze.

Dlaczego? Z powodu postępującej globalizacji. Nie, nie jestem przeciwnikiem integracji. Jednak coraz trudniej dbać o własną tożsamość, którą tracimy na rzecz stawania się kosmopolitami. Tworzy się nowa tożsamość - ponadnarodowa, która wykorzenia z nas wartości mniej lub bardziej pielęgnowane przez lata. Słowa takie jak: oddanie i szacunek coraz bardziej tracą na wartości. Powoli pozbywamy się odpowiedzialności za państwo, o które powinniśmy dbać. Zatracamy się w ogromnym społecznym postępie. Podążamy za coraz nowszymi trendami, integrujemy się, zaczynami się „globalizować”, proces ten jest nieunikniony. To dobrze. Postęp jest podstawą. I musi nią być, byle był rozsądny.

Kręgi kulturowe i cywilizacyjne nachodzą na siebie, tworząc jedną europejską kulturę. Powoli stajemy się federacją, rośnie poziom naszego życia i zadowolenia. Jednak w pewnym momencie osiągniemy poziom zadowalający i co wtedy? Będziemy chcieli zatrzymać się na chwilę. Odwołać się do czegoś co w "zglobalizowanym" świecie pozostało oryginalne. Tym czymś może być nasza tożsamość narodowa. Tyle tylko, że wtedy już jej nie będzie. Dlatego ważne jest jej pielęgnowanie. Nie tyle dla nas co dla przyszłych pokoleń, dla których dzisiejsze wartości będą coraz bardziej egzotyczne...

A co na ten temat sądzą zapytani przeze mnie młodzi ludzie? Zgodnie odpowiadają, że w ich własnym odczuciu coraz bardziej zaciera się "narodowa granica" a oni sami nie czują się tyle obywatelami Polski, co integrującej się w szybkim tempie Europy.